«Αγαπάω κι Αδιαφορώ» Παράσταση-Αφιέρωμα στον ΝΙΚΟΛΑ ΑΣΙΜΟ

ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑ

 

«Αγαπάω κι Αδιαφορώ»

Παράσταση-Αφιέρωμα στον ΝΙΚΟΛΑ ΑΣΙΜΟ

Δευτέρες 17 & 24 Φεβρουαρίου και 10 & 17 Μαρτίου        

Σταυρός του Νότου Club       

 

Μια μουσικοθεατρική παράσταση-αφιέρωμα στο Νικόλα Άσιμο σκηνοθέτησε και παρουσιάζει ο Γιώργος Κορδέλλας τις Δευτέρες 17 & 24 Φεβρουαρίου και 10 & 17 Μαρτίου, στο Club του “Σταυρού του Νότου”.

Πρόκειται για μια σύνθεση θεατροποιημένων αποσπασμάτων από κείμενα του Νικόλα, –που περιέχονται στο βιβλίο του (αυτοέκδοση) “Αναζητώντας Κροκανθρώπους”– που αποδίδονται από τον ηθοποιό Λεωνίδα Κακούρη και μία επιλογή από τα καλύτερα τραγούδια του πλαισιωμένα από οπτικοακουστικό υλικό.

Τα τραγούδια ερμηνεύουν ο Παρασκευάς Θεοδωράκης και η Βίκυ Καρατζόγλου, πλαισιωμένοι από τους μουσικούς: Γιώργο Δασκαλάκη (ηλ. κιθάρα), Δημήτρη Χατζηδημητρίου (πλήκτρα), Παναγιώτη Χαραμή (ηλ. μπάσο) και Άκης Γαβαλάς (τύμπανα).

Τις ενορχηστρώσεις έκανε ο Γιάννης Τσόλκας, τη σκηνογραφική και ενδυμαλογική επιμέλεια η Δήμητρα Παναγιωτοπούλου και την οργάνωση παραγωγής η Φανή Χάραρη.

 Ώρα έναρξης: 21.00

τιμή εισόδου: 12€ με μπύρα-κρασι
Σταυρός του Νότου Club
Φραντζή και Θαρύπου 35-37, Νέος Κόσμος
Τηλ. Επικοινωνίας: 2109226975, www.stn.gr

 

Asimos-A-POSTER-low

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Νικόλας Άσιμος (πραγματικό όνομα: Νικόλαος Ασημόπουλος), τραγουδοποιός.

Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1949 στη Θεσσαλονίκη από Κοζανίτες γονείς. Περιθωριακός καλλιτέχνης, με ιδιαίτερο αντισυμβατικό στίχο και τρόπο ζωής. Οι συμπεριφορές του και τα τραγούδια που έγραψε θεωρήθηκαν συχνά προκλητικά. Ηχογραφούσε τα τραγούδια του, με συμμετοχή εθελοντών και φίλων, και τα πουλούσε ο ίδιος σε κασέτες, εκτός δισκογραφικών κυκλωμάτων. Η μοναδική δισκογραφική του έκδοση, εν ζωή, ήταν το LP “Ο ΞΑΝΑΠΕΣ”, το 1982.

Ο Άσιμος ήταν ένα έντονα πολιτικοποιημένο άτομο που, ιδεολογικά, δεν ανήκε σε κάποιο χώρο. O ίδιος ποτέ δεν αποδέχτηκε την “ταξινόμηση” σε κάποια ιδεολογία. Ήταν αρχικά αριστερός, απέκτησε όμως αναρχική συνείδηση λίγο αργότερα και στη συνέχεια, καθώς δεν επιθυμούσε να του “κολλούν ταμπέλες”, ακολούθησε μια προσωπική πορεία, «δίχως παντιέρες, δίχως ιδέες, δίχως καβάντζα καμιά». Το υπερεγώ του, καθώς τον οδήγησε σε σύγκρουση με την κοινωνία, τον οδήγησε στα άκρα, και σε ψυχοπαθολογικές συμπεριφορές.

Αυτοκτόνησε στις 17 Μαρτίου 1988 στα Εξάρχεια.