Everly Brothers

BACK TO THE 50s

Οι Everly Brothers μεσουρανούσαν τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, όντας η επιτομή του ποπ αρμονικού ντουέτου, με επιτυχίες όπως το Bue, Bue Love, το Cathy’s Clown και το All I Have to Do is Dream.Ο ήχος των Beatles οφείλεται στο κυνήγι αυτής της ιδιαίτερης αρμονικής συναρμογής των Εβερλι Μπράδερς από τον Τζον Λένον και τον Πολ Μακ Κάρτνεϊ στα φωνητικά, κάτι που έκαναν στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και οι Beach Boys.

Το ντούο Πολ Σάιμον και Αρτ Γκαρφάνκελ είχε ξεκινήσει ως μίμηση των Εβερλι. Ο Αλαν Κλαρκ και ο Γκράχαμ Νας των Χόλις επιχειρούσαν να γίνουν το βρετανικό αντίστοιχο των αμερικανών αδελφών την εποχή που οι τελευταίοι μεσουρανούσαν με το μεγάλο τους σουξέ «Bye Bye Love» (bye bye hapiness, hello loneliness…), το πιο χαρούμενο… καταθλιπτικό τραγούδι στην ιστορία της ποπ. Ούτε ο Νας θα έφερνε τον ίδιο αυτό – αγαπημένο του – ήχο στους Κρόσμπι, Στιλ, Νας και Γιανγκ που σημάδεψαν ολόκληρη γενιά με το ποπ κάντρι της σύμπραξής τους.

Αν δεν υπήρχαν οι Εβερλι Μπάδερς δεν θα είχε μεταφερθεί η φωνητική αρμονική τους στη Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών για να γεννήσει μία σειρά από φωνητικά συγκροτήματα που έπλασαν τον ήχο του ροκ εν ρολ και αργότερα της ποπ γράφοντας και ιστορία, όπως οι Mamas & Papas (του θρυλικού «Monday, Monday») και αργότερα το ιδιαίτερο ροκ των Eagles ή τα φωνητικά των Bee Gees.

Ούτε θα μπόλιαζε την κάντρι με το ιδίωμά τους η Εμιλου Χάρις με τον Γκραμ Πάρσονς, που αναβίωσαν αισθησιακά το «Love Hurts» μετά τη ροκ εκδοχή των Nazareth, για να ακολουθήσει η Σερ αναδεικνύοντάς το σε μια από τις πλέον αγαπημένες ερωτικές μπαλάντες όλων των εποχών.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι αδελφοί θεωρήθηκαν το «πλέον επιδραστικό ντουέτο στην ιστορία του ροκ και της ποπ» από το περιοδικό «Rolling Stone». Βέβαια κάποτε ήρθε και ο χωρισμός για το αρμονικό ντούο (που είχε γίνει γνωστό και για τους ομηρικούς καβγάδες του, επί και εκτός σκηνής): τη δεκαετία 1973 – 1983. Οταν ο Φιλ έκανε Νο1 στα βρετανικά τσαρτ με τον Κλιφ Ρίτσαρντ και το «She Means Nothing to Me». Επιτυχία με την οποία πορεύτηκε όσο να «ενωθούν» ξανά επί σκηνής Αλμπερτ Χολ του Λονδίνου το 1983, συνεχίζοντας ως ντούο έως το 2006, τραγουδώντας κομμάτια των – θαυμαστών τους – Πολ Μακ Κάρτνεϊ, Αντριου Λόιντ Γουέμπερ και συμπράττοντας στην επανένωση των Σάιμον και Γκαρφάνκλ το 2003 και με τον σταρ της κάντρι Βινς Γκιλ.Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια τους, το Wake up Little Suzy διασκευάστηκε από τους Σάιμον και Γκαρφάνγκελ, οι οποίοι έχουν αναγνωρίσει τους Έβερλυ Μπράδερς ως τη σημαντικότερη επιρροή τους.

Νίκος Γκάτσιος  www.musicmoviehistory.blogspot.com