40 χρόνια από την τραγωδία…Ποτέ ξανά…

Rock & Ball

…του Κώστα Τζανιδάκη

Παλαιότερα τα μεσημέρια της Κυριακής είχαν καθαρά ποδοσφαιρικό χρώμα και χαρακτήρα, για όλους εμάς που αγαπούσαμε το άθλημα. Σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να διαφέρει αυτό της 8ης Φεβρουαρίου του 1981. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να μην πήγαινε όσο καλά θα περίμενα (παρά τους πολλούς αστέρες που είχε μαζέψει), αλλά αυτό δεν με εμπόδισε στο να παρακολουθήσω ραδιοφωνικά όλους τους αγώνες και κυρίως το ντέρμπυ Ολυμπιακού – ΑΕΚ.

Ήταν η 20η αγωνιστική και το αποτέλεσμα του θα έκρινε σε μεγάλο ποσοστό την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αφού λοιπόν είχα τελειώσει τα μαθήματα της δευτέρας γυμνασίου (λέμε τώρα), στήθηκα μπροστά στο ραδιοφωνάκι, όπως άλλωστε έκανα κάθε Κυριακή (όταν δε πήγαινα στη ”Λεωφόρο”). Θυμάμαι ότι το πρώτο ημίχρονο είχε τελειώσει με 1-0 υπέρ των ”ερυθρολευκων” και τίποτε δεν προμήνυε τι θα γινόταν στην επανάληψη. Με τον Μάικ Γαλάκο να πετυχαίνει τρία γκολ, ο Ολυμπιακός σκόρπισε με 6-0 την ΑΕΚ, κάνοντας το μεγάλο βήμα για το δεύτερο σερί πρωτάθλημα.

Αφού λοιπόν τελείωσαν όλα τα παιχνίδια, κάθισα να δω τηλεόραση. Κάποια στιγμή διακόπτετε το πρόγραμμα και γίνεται η πρώτη ανακοίνωση του τραγικού νέου… ”Με το τέλος του αγώνα Ολυμπιακού – ΑΕΚ  προκλήθηκε σοβαρό ατύχημα μεταξύ των φιλάθλων που προσπαθούσαν να φύγουν από την Θύρα 7”.

Στο πρώτο άκουσμα, πραγματικά πάγωσα. Οι επόμενες ώρες ήταν στην κυριολεξία δραματικές, καθώς άρχισαν να γίνονται αναφορές για νεκρούς και τραυματίες. Το πρόγραμμα στη τηλεόραση διακόπτεται και αρχίζει να παίζει μόνο κλασική μουσική!

Την επόμενη ημέρα μετά το σχολείο, ήρθε η τραγική επιβεβαίωση. Οι νεκροί ήταν δεκαεννιά, στους οποίους προστέθηκαν άλλος ένας μετά από λίγες ώρες, καθώς και ένας δεύτερος μετά από μερικούς μήνες, που δεν ξύπνησε ποτέ από το κώμα. Οι τραυματίες δεκάδες.

Απέραντη θλίψη, που για μένα όμως δεν τελείωσε εδώ…. Μετά από λίγες ώρες μαθαίνω ότι ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ένα παλληκάρι που δούλευε στο δισκάδικο της γειτονιάς μου, στη Δάφνη. Μεγαλύτερος από μένα στην ηλικία, όποτε με έβλεπε να παίζω μπάλα στο δρόμο με αποκαλούσε χιουμοριστικά ‘’Μπέτεγκα’’ (επιθετικός της Γιουβέντους). Το σοκ ήταν τεράστιο. Και μεγάλωσε ακόμα περισσότερο όταν έμαθα ότι ήταν μαζί με την αρραβωνιαστικό του, η οποία άφησε κι αυτή τη τελευταία της πνοή στο γήπεδο….. Μαζί στη ζωή, μαζί και στο θάνατο, χέρι, χέρι…

Δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσεις τα συναισθήματα που σε διακατέχουν μετά από μία τέτοια τραγική εξέλιξη. Μόνο θλίψη και πολλά ερωτηματικά. Τι ακριβώς έφταιξε ώστε να γίνει αυτή τη τραγωδία? Ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι που τόσοι νέοι άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους? Επίσημα δεν αποδόθηκαν ποτέ ευθύνες. .. Μόνο συλλυπητήρια και στεφάνια… Εξάλλου σε αυτή τη χώρα σχεδόν ποτέ κανείς δεν φταίει για τις μεγάλες τραγωδίες.. Απλά έρχονται από μόνες τους…

Μετά από λίγες ημέρες έγινε το πρώτο παιχνίδι στο Στάδιο Καραϊσκάκη, μετά το θλιβερό γεγονός. Αντίπαλοι ο Εθνικός και ο Παναθηναϊκός, με τους παίκτες του ‘’τριφυλιού’’ να παρατάσσονται στον αγωνιστικό με σκυμμένα κεφάλια, σε ένδειξη πένθους και συμπαράστασης προς τον αιώνιο αντίπαλο. Μετά από αρκετά χρόνια μάθαμε ότι από τους πρώτους που έσπευσαν στο Τζάνειο για να προσφέρει αίμα, φάρμακα και οποιαδήποτε άλλη βοήθεια μπορούσε, ήταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος. Αυτός δηλαδή που το 1987 είχε προσφέρει χρήματα για τη νοσηλεία του Ατίλλιο. Ένας από τους κορυφαίους παράγοντες του ελληνικού αθλητισμού, αγνός φίλαθλος και σπουδαίος άνθρωπος.

Και αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα που πρέπει να περάσει στους οπαδούς όλων των ομάδων. Ναι μεν μπορεί να αγαπάμε το ποδόσφαιρο με πάθος, αλλά ποτέ δεν πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από το καλύτερο δευτερεύον πράγμα στη ζωή μας…

 

Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών) Παρών

Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών) Παρών

Ηλίας Παναγούλης (17 ετών) Παρών

Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών) Παρών

Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών) Παρών

Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών) Παρών

Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών) Παρών

Νίκος Φίλος (19 ετών) Παρών

Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών) Παρών

Βασίλης Μάχας (20 ετών) Παρών

Ευστράτιος Πούπος (20 ετών) Παρών

Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών) Παρών

Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών) Παρών

Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών) Παρών

Κώστας Καρανικόλας (26 ετών) Παρών

Μιχάλης Μάρκου (27 ετών) Παρών

Κώστας Μπίλας (28 ετών) Παρών

Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών) Παρών

Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών) Παρών

Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών) Παρών

Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών) Παρών