''Rock 'n roll is here to stay, It will never die It was meant to be that way, Though I don't know why I don't care what people say, Rock 'n roll is here to stay'' - Danny & the Juniors

Δευτέρα, 23 Απρίλιος 2018

We have 509 guests and 43 members online

ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΚΟΡΝΗΛΙΟΥ

1.    Αυτή την περίοδο ετοιμάζετε την παράσταση «Άμλετ vs Τέλμα», που πρόκειται να παρουσιαστεί στον Πολυχώρο Διέλευσις με την καινούργια χρονιά. Μιλήστε μας για το έργο, τι σημαίνει Άμλετ vs Τέλμα?
Το Άμλετ vs τέλμα είναι μία περφόρμανς που στηρίζεται πάνω στον Άμλετ του Σαίξπηρ, αναλυμένο όμως από πέντε παρουσιαστές που στηρίζονται στην εργασία του Άγγλου φιλόλογου και σαιξπηρολόγου Μάρτιν Λινγκς.
Ο Άμλετ (ο αναγραμματισμός του είναι τέλμα), είναι αυτός που τολμά να τα βάλει με το κατεστημένο, προκειμένου να ακολουθήσει μία πορεία κατάκτησης της ελευθερίας του. «Κάτι είναι σάπιο στο βασίλειο της Δανίας» λέει ο ποιητής και μας υποψιάζει για την αδράνεια αυτή που οδηγεί στη σήψη και επομένως εγκυμονεί μολυσματικές καταστάσεις. Πιο κατεστημένο όμως; Γιατί αυτό που με μία πρώτη ματιά αποδίδεται στην κοινωνία, είναι αποτέλεσμα ενός κατεστημένου που εγγράφεται σε αυτήν επειδή έχει προϋπάρξει ως κατάσταση που περιγράφει το εσωτερικό ψυχολογικό τοπίο του ανθρώπου. Έχει περιεχόμενο υπαρξιακού χαρακτήρα. Έτσι η επανάσταση του Άμλετ στο τέλμα αυτό δεν απηχεί τη δράση μιας επαναστατημένης ψυχής, αλλά τη συνειδητή απόφαση για μία γενναία έξοδο από το σκοτάδι της άγνοιας, της αναποφασιστιτότητας και της δειλίας, προς την περιοχή της ατομικής και επομένως της συλλογικής ελευθερίας. Είναι πορεία από το σκοτάδι στο φως, από την άγνοια στη γνώση και γι αυτό ο Άμλετ εξελίσσεται μέσα από βαθμούς επιγνώσεως, στερεώνοντας την απόφασή του να βαδίσει με συνέπεια ως το τέλος προς το όραμα της εσωτερικής απελευθέρωσης.
Ο αγώνας αυτός, δοσμένος αλληγορικά μέσα στο μύθο, και με στηρίγματα τον φωτισμένο σαιξπηρικό λόγο, είναι η επιτομή της δράσης κάθε ανθρώπου που επιλέγει την οδό της ανάπτυξης του εαυτού, πέρα από οποιοδήποτε αντίτιμο. Γι αυτό και είναι έργο διαχρονικό (όπως όλο το συγγραφικό έγο του Σαίξπηρ άλλωστε) που τα αιτήματά του είναι πάντα επίκαιρα, εφόσον η φύση των εμποδίων παραμένει ενεργή μέσα στον ανθρώπινο βίο. Με μία προσεκτική και συστηματική μελέτη και κυρίως προσοχή στο κείμενο, οι φαινομενικές αντιφάσεις που έχουν ταλανίσει για χρόνια τις απόπειρες ερμηνείας του έργου, αίρονται και εμφανίζονται σαν σε μαγική εικόμα ο καθαρός και λαμπρός νοηματικός του πυρήνας. Αυτός ο πυρήνας, η ουσία του έργου που μπορεί να γίνει ένας οδηγός για εσωτερικές μεταστοιχειώσεις. Να γίνει ένας χάρτης ζωής.

2.    Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ασχοληθείτε κατ΄αρχήν δραματουργικά με την εργασία του Μάρτιν Λινγκς στον Άμλετ?
Γιατί κατά τη γνώμη μου η προσέγγιση του dr. Martin Lings είναι η πιο εύστοχη, η πιο βαθιά και η πιο ενδιαφέρουσα από όσες γνωρίζω μέχρι τώρα. Κάνει μία τομή αποσφραγίζοντας το μύθο έτσι, που η σημαντικότητά του να οδηγεί σε μονοπάτια αυτοανακάλυψης και αυτογνωσίας. Έχοντας ο ίδιος μελετήσει τις πνευματικές παραδόσεις που τον ενέπνευσαν (και επηρεασμένος από τα γραπτά του René Guénon, αλλά και άλλων εσωτεριστών), ανακάλυψε τα αχνάρια των παραδόσεων αυτών στην Τέχνη και εν προκειμένω στο έργο του Σαίξπηρ. Μπόρεσε να δει πως η αληθινή Τέχνη έχει την ιερότητα αυτή που δίνει στην ανθρώπινη ζωή εκείνη την ποιότητα που της αξίζει. Δεν έχω γνωρίσει κανέναν άλλον διανοητή που να έχει ασχοληθεί με αυτό τον τρόπο με το σαιξπηρικό έργο, ώστε να το αναδεικνύει σε πνευματική διδασκαλία. Διδασκαλία που με όχημα την αλληγορία μπορεί να ανοίξει δρόμους ατομικά και συλλογικά, αναπτύσσοντας την εσωτερική όραση και αντίληψη. Ο ίδιος, έχοντας ασπαστεί το Ισλάμ, ασχολήθηκε επισταμένως με ανατολικές και αφρικανικές ιερές παραδόσεις και εντρύφησε στην παράδοση των Σούφι μυστικών. Η εκτενής του ενασχόληση αυτή τον οδήγησε να επισημάνει – εκτός όλων των άλλων συγγραφικών του επιδόσεων -  τις βαθύτερες εσωτερικές έννοιες που βρίσκονται στα θεατρικά έργα του Σαίξπηρ για τα οποία συνέγραψε το «Μυστικό του Σαίξπηρ». Από αυτό το σύγγραμα επέλεξα τη δική του οπτική πάνω στον Άμλετ, να ενσωματώσω στην παράσταση «Άμλετ vs τέλμα».
Οφείλω να ομολογήσω πως οι αντιλήψεις αυτές που εκθέτει ο Λίνκς ήταν και δικές μου αντιλήψεις και όταν ανακάλυψα τον Lings έμεινα έκπληκτη γιατί μέχρι τότε ένιωθα τη μεγάλη μοναξιά τους σε σχέση με άλλες γνωστότερες και κυρίως πιο διαδεδομένες. Πήρα λοιπόν την απόφαση να τις επικοινωνήσω με τεκμήριο το ίδιο το κείμενο του Άμλετ. Έτσι γεννήθηκε το εγχείρημα της συγκεκριμένης παράστασης. Θεωρώ ότι έκανα καλά που μια τέτοια σημαντική προσέγγιση δεν θα μείνει ανεπικοινώνητη στο ελληνικό κοινό και δεν θα την καταπιεί η λήθη.

3.    Το έργο απ’ ότι διαβάζουμε, είναι δοσμένο από 5 παρουσιαστές, οι οποίοι το παίζουν και το αναλύουν συγχρόνως. Αυτό σκηνοθετικά πώς το αντιμετωπίζετε?
Η μαγεία της σκηνοθεσίας είναι να μπορεί να κινήσει την παράσταση σε πολλά επίπεδα συγχρόνως. Να μπορεί να γλυστρά από το νόημα στο βίωμα για να σε παρασύρει σε μία συμμετοχική διαδικασία επικοινωνίας και κατανόησης. Είναι σαν η σκηνή να σου παραδίδεται σαν χώρος μέσα στο χρόνο για να γίνει ο καμβάς για μια εκ νέου δημιουργία. Τα πρόσωπα είναι τόσο συμβολικά όσο και πραγματικά. Εξ άλλου αυτό που λέμε πραγματικό είναι πάντα ένα σύμβολο. Και ένα σύμβολο δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία συμπυκνωμένη πραγματικότητα.  
Αυτή η άρση της διαδικότητας σύμβολο – πραγματικότητα, με εμπνέει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Γιατί αυτή η άρση θέτει σε κίνηση τον τροχό της ζωής. Αφαιρεί κάθε νεκρό στοιχείο που κρύβεται μέσα στους διαχωρισμένους πόλους και εμφανίζει την ενέργεια και τη ροή της ζωής. Επομένως πυροδοτεί μία άλλου είδους «κατανόηση». Έτσι οι συνειδήσεις  μετακινούνται. Παύει ο θεατής να είναι παθητικός και γίνεται κατά ένα τρόπο ενεργητικός, επηρεάζοντας ακόμα και την ποιότητα της ίδιας της παράστασης, αφού αυτή γίνεται αληθινός μοχλός για την μετακίνησή του. Οι παρουσιαστές λοιπόν, μέσα από μία αυστηρή και ακριβή ισορροπία, γίνονται οι φορείς του νοήματος αφενός και οι μάρτυρες αφετέρου αυτού το οποίο νοηματοδοτείται. Μεταμορφώνονται δημιουργώντας πολλαπλά επίπεδα χωροχρονικού χαρακτήρα, μέσα στα οποία κινούνται σωματικά, ψυχικά και πνευματικά. Μόνον έτσι η παράσταση μπορεί να μπει στο χώρο της μαγείας και να φέρει αποτελέσματα που έφερναν παλιά οι τελετουργίες, που υπήρξαν άλλωστε και η ρίζα της θεατρικής τέχνης. Δεν υπάρχει συνταγή για το πώς επιτυγχάνεται αυτό. Θα το δείτε άλλωστε και αυτό θα είναι η πιο καθαρή απάντηση. Απλά θα πω μόνο πως αν μπει κανείς στο ρεύμα αυτής της αντίληψης, ο χώρος και ο χρόνος που του διατίθεται, αυτή η μονάδα χώρου και χρόνου, αυτό το ασήμαντο σε ποσότητα βάθρο για να σταθεί, ξαφνικά φωτίζεται από αιφνίδιες εμπνεύσεις του πάθους για τη δημιουργία, την ουσία της οποίας θέλει να καταθέσει. Και η γένεση αρχίζει...

4.    Πόσο καιρό δουλεύετε αυτό το έργο με τους ηθοποιούς σας και πόσο δύσκολο είναι για αυτούς να εναλλάσσουν σε τακτά διαστήματα τον ρόλο του ηθοποιού με του παρουσιαστή?
Δουλεύουμε με αυτό το έργο 2 μήνες και θα χρειαστεί άλλο τόσο τουλάχιστον μέχρι να πάρει την τελική του μορφή. Τώρα γι αυτό που με ρωτάτε, η ευλοκία και η δυσκολία είναι πράγματα πολύ σχετικά. Και αυτό γιατί ο ρόλος του παρουσιαστή και αυτός του ηθοποιού δεν είναι τόσο μακρυά όσο φαντάζεστε. Ο παρουσιαστής, εφόσον έχει οικειοποιηθεί αυτό το οποίο παρουσιάζει, είναι μισό βήμα από το να το ενσαρκώσει παραδειγματικά στη σκηνή. Δεν κάνει τίποτα άλλο από το να δείχνει αυτό που λέει. Να γίνεται αυτό που με πάθος υποστηρίζει ή καταθέτει σαν συμπέρασμα. Γιατί αυτό που λέει δεν πρέπει να είναι μία θεωρία, αλλά μία δική του κατάκτηση. Γι αυτό κάνουμε μακρές αναλύσεις των δύο αυτών κειμένων, προκειμένου αυτά να γίνουν δομικοί λίθοι της δικής μας κατανόησης, των δικών μας συνειδητοποιήσεων. Αλλιώς θα είμαστε ψεύτες και το ψέμα δεν βοηθάει ούτε εμάς ούτε τους θεατές. Δεν πείθει κανένα. Ευτυχώς υπάρχει μια πολύ καλή συνεργασία και γεμάτη ενδιαφέρον γι αυτό που κάνουμε και που το μοιραζόμαστε με πολύ ωραίο τρόπο. Υπάρχει ένα εξαιρετικό δούναι-λαβείν σ’ αυτή τη συνεργασία. Σέβομαι και παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις εμπνεύσεις των ηθοποιών μου, αυτές που γεννιώνται από τη δύναμη του κειμένου και τη δική τους διαίσθηση και εκείνοι παρακολουθούν τις υποδείξεις μου. Έτσι βαδίζουμε πολύ καλά μαζί στο χτίσιμο της παράστασης και των ερμηνειών. Όλοι καταθέτουν κάτι απ’ την μοναδικότητά τους. Οι εναλλαγές λοιπόν δεν εμφανίζουν αυτό που λέμε «κοφτές γραμμές». Πρόκειται για ένα γλύστριμα από το ένα στο άλλο που οι ραφές των περασμάτων εξαφανίζονται, όχι γιατί ισοπεδώνονται οι λειτουργίες. Αντιθέτως, αλλά γιατί οι λειτουργίες επικοινωνούν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Και αυτό είναι θέμα που αφορά την ιδιαίτερη αισθητική της παράστασης.

5.    Φεύγοντας ο θεατής τι θα θέλατε να αποκομίσει από αυτήν την ιδιαίτερη παράσταση?
Θα ήθελα στο έργο αυτό να αναγνωρίσει τις δικές του εσωτερικές φωνές, αυτές που άλλοτε τον φωτίζουν, άλλοτε τον διχάζουν, άλλοτε τον φοβίζουν, άλλοτε τον ελευθερώνουν. Να δει το τοπίο μέσα του, να εσωτερικεύσει τον μύθο έτσι που να διαχειρισθεί τους ρόλους που ενδύεται και απεκδύεται κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Γιατί αν τους αναγνωρίσει θα μπορέσει και να τους διαχειρισθεί, ώστε να γίνει ηθοποιός και υπο-κριτής του εαυτού του, επομένως και κυρίαρχος του εαυτού του.
Ο θεατής συνήθως μπαίνει στο θέατρο για να διασκεδάσει. Να περάσει δύο ευχάριστες ώρες σαν διάλειμμα στην ανία της καθημερινότητας, που μετά θα επιστρέψει δριμύτερη, γιατί το βάρος που κουβαλάμε μέσα μας δεν μας εγκαταλείπει επειδή πάμε να το ξεγελάσουμε για λίγο. Εμένα με ενδιαφέρει η παράσταση να μην είναι ένας χώρος και χρόνος διαλείμματος. Γιατί να ξεγελάς κάποιον; Μπορεί βέβαια να το κάνεις κάποιες φορές για να ανακουφισθεί προς στιγμήν, αλλά αυτό σαν μία πάγια τακτική της καλλιτεχνικής αποστολής είναι λίγο και φθηνό. Και κυρίως δεν οδηγεί σε ριζικά αποτελέσματα. Το δικό μου ενδιαφέρον είναι αυτή η σκηνή να γίνεται ένα σοβαρό ερέθισμα για κρούσεις συνειδησιακού χαρακτήρα. Ο θεατής είναι μερικές φορές πιο ωφέλιμο από το να ξεκουραστεί από τον κάματο της ημέρας, να ανησυχίσει, να πάρει μαζί του ερωτήματα που θα τον βασανίσουν τόσο, ώστε να ονειρευτεί κάτι άλλο από αυτό που καταλαμβάνει την ενέργειά του και την φαιά ουσία του στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Να σκεφθεί ποιος είναι και πού πηγαίνει. Να σκεφθεί αν είναι ζωντανός ή νεκρός και τι σημαίνει να είσαι ζωντανός ή τι σημαίνει να είσαι νεκρός. Τι σημαίνει να κοιμάσαι και τι σημαίνει να είσαι ξύπνιος. Να προβληματιστεί αν ονειρεύεται και αν ζει σε μία ονειρική κατάσταση απ’ την οποία δεν μπορεί να δραπετεύσει γιατί είναι σε κώμα. Όπως λέει και ο Άμλετ: «αυστηρός γίνομαι μόνο από ανάγκη να βοηθήσω».

 

ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΚΟΡΝΗΛΙΟΥ

Αποφοίτησε το 1971 από την Ελληνογαλλική Σχολή “Jeanne d’Arc".
Το 1974 αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και μέχρι το 1983 εργάστηκε ως ηθοποιός:
«Δάσκαλος» του Μπρέχτ, θίασος Γ. Φέρτη, Ξ. Καλογεροπούλου,
«Η Θάλασσα», του Έντουαρτ Μπόντ, θίασος Ελεύθερος Κύκλος, σκη¬νοθεσία Κανέλ¬λου Αποστόλου,
«Εχθρός λαός», του Ιάκωβου Καμπανέλλη με τον θίασο Τζ. Καρέζη, Κ. Καζά¬κου,
«Προμηθέας Δεσμώτης», θίασος Μ. Κατράκη,
«Μια γυναίκα με σημασία», θίασος Δ. Μυράτ, Β. Ζουμπουλάκη,
«Ιησούς Χριστός υπέρλαμπρο άστρο», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μα¬λα¬βέτα,
«Ο γυρισμός του Ζορμπά», θίασος Κ. Πρέκα,
«Φορτουνάτος», Μ.Α. Φώσκολου με την Εταιρεία θεάτρου Κρήτης, στο ρόλο της Πε-τρονέ¬λας,
«Η αυλή των θαυμάτων», του Ιάκωβου Καμπανέλλη με το Δημοτικό θέα¬τρο Αγρινίου, στο ρόλο της Όλγας,
«Θαυμαστή Μπαλλωματού», του Φ. Γκ. Λόρκα με το Ασκητικό θέατρο, στον ομώνυμο ρόλο,
«Ιππόλυτος» του Ευρυπίδη με το Ασκητικό θέατρο, σε σκηνοθεσία Κων/νου Μάριου, στο ρόλο της Φαίδρας,
«Πολύ κακό για το τίποτα» του Ου. Σαίξπηρ με το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Α. Σολωμού,
«Χοηφόρες» του Αισχύλου με το Δημοτικό θέατρο Αγρινίου,
«Κουραμπιέδες» του Γ. Χασάπογλου με το Δημοτικό θέατρο Αγρινίου κ.ά.
Δούλεψε στην τηλεόραση στη σειρά «Θεατρικά Μονόπρακτα», «Συνταγματάρχης Λιάπ-κιν» κ.ά. καθώς και σε παιδικές εκπομπές στο ραδιόφωνο.
Δίδαξε θέατρο στη μέση εκπαίδευση σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία για 13 χρόνια α-νεβάζοντας έργα όπως «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Λόρκα, «Αντιγόνη» του Σο-φοκλή, «Ικέτιδες» του Αισχύλου, «Υπηρέτης δύο Αφεντάδων» του Γκολντόνι, «Δωδέκατη Νύχτα» του Σαίξπηρ, «Να ζει το Μεσολόγγι» και «Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο» του Βασί-λη Ρώτα, «Διθύραμβος του Ρόδου» του Άγγελου Σικελιανού, «Φαραώ Αχενατόν» του Άγγελου Προκοπίου, θεατροποίηση έργων του Βιζυηνού όπως «Το αμάρτημα της Μητρός μου» και «Αι συνέπιαι της παλαιάς ιστορίας», «Το Αστερόπαιδο» του Όσκαρ Ουάιλντ, «Έρις», α-ποσπάσματα από Αρχαίες Τραγωδίες (όπου πήρε και κρατικό βραβείο) κ.ά.
Δούλεψε ως εθελόντρια σε κατασκηνώσεις για σεισμόπληκτα παιδιά και συνεργάστηκε με εθελοντικές οργανώσεις και ομάδες όπως «Άρτος Δράση», «Δρόμοι Ζωής». Στο «Σύλλογο Βοηθείας Παιδιών Αιθιοπίας» διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου (ως Αντιπρόεδρος), και μαζί με το σύζυγό της, Σωτήρη Οικονόμου, πήραν μέρος σε αποστολές στην Αιθιοπία. Έλαβε μέρος μαζί με την ΟΤΟΕ σε αποστολές για συμφιλίωση των λαών μέσω του πολιτισμού στη Γιουγκοσλαβία (Βελιγράδι) και στην Κοζάνη.
Το 1983 εργάζεται ως υπάλληλος στην Αγροτική Τράπεζα στις Δημόσιες Σχέσεις, Α-γροτικό Βιβλιοπωλείο, Ιστορικό Αρχείο κ.ά.
Παράλληλα σπουδάζει θεατρολογία στο τμήμα Ανθρωπιστικών Επιστημών στην Πάτρα απ’ όπου και απεφοίτησε το 2000. Εν συνεχεία κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Καποδι-στριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με ειδίκευση στο αρχαίο δράμα απ’ όπου απεφοίτησε το 2004.
Δίδαξε θεατρολογία στο δήμο Αγίας Παρασκευής επί δύο έτη και στον πολιτιστικό σύλ-λογο της Αγροτικής Τράπεζας επί τέσσερα έτη. Δίδαξε ιστορία θεάτρου, δραματολογία, αι-σθητική του θεάτρου και υποκριτική για πέντε έτη στα θεατρικά εργαστήρια: ΈσωΘέατρο στο Θησείο και εν συνεχεία στο «Εξ αρχής» στα Εξάρχεια.
Δραστήριο μέλος του πολιτιστικού συλλόγου της Αγροτικής Τράπεζας δημοσιεύει άρθρα στο περιοδικό «Πολιτιστική Αναζήτηση» και διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως: «Το ηρωικό στοιχείο στην Αρχαία τραγωδία», «Η Αγάπη μέσα στους Αιώνες», «Θεία έμπνευση στη μουσική και την ποίηση», «Άκου Ανθρωπάκο» του Βίλχελμ Ράιχ κ.ά.
Επίσης επί σειρά ετών επιδίδεται στην κριτική θεάτρου και συγγράφει άρθρα πάνω στην τέχνη και το θέατρο στα περιοδικά ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ, ΟΔΟΔΕΙΚΤΕΣ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΘΕΑΤΡΟΓΡΑΦΙΕΣ. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «Γονυκλισία» και έχει βραβευθεί με έπαινο για το πεζογράφημα «Οι άνδρες δεν αγαπούν τα αερικά».
Το 2011 ιδρύει με το σύζυγό της την αστική μη κερδοσκοπική εταιρία «Διέλευσις» πο-λυχώρος πολιτισμού, όπου συνενώνει τις κύριες ιδιότητες της δραστηριότητάς της: τον εθε-λοντισμό με την τέχνη, τη φιλοσοφία και τον πολιτισμό σε μια κοινή δραστηριότητα του πολυ-χώρου. Στον πολυχώρο «Διέλευσις» ανεβάζει με δική της δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία τα έργα:
«De profundis» του Όσκαρ Ουάιλντ σε μορφή δραματικού αναλογίου,
«Το Αιώνιο Θήλυ πέρα απ’ των τόπων και των χρόνων τα σύνορα», ένα αφιέρωμα-ύμνο μέσα από ορφικούς ύμνους, ομηρικά και παλαιοχριστιανικά κείμενα και στίχους βυζαντινής και νεοελληνικής ποίησης.
«Άραβες ποιητές». Παρουσίαση ποίησης σημαντικών Αράβων ποιητών με συνοδεία τελετουργικού στοιχείου και μουσικής των σούφι.
«Μητροκτονία». Μία περφόρμανς που αφορά το συμβολικό τέλος της μητροκτονίας στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή.
«Έρως: Η ενθύμισις ενός διαλόγου». Μία συζήτηση πάνω στον έρωτα, εμπνευσμένη από τους διαλόγους Διοτίμα-Σωκράτη, μέσα από την Πολιτεία του Πλάτωνος.
«Οιδίπους: Από την άγνοια στην επίγνωση». Η τραγωδία Οιδίπους τύρανος του Σοφοκλή και Οιδίπους επί Κολωνώ, μέσα από έναν συνδυασμό κειμένων που αναδεικνύουν την ενότητα του μύθου και την συμβολική του διάσταση.
«Η Αγνή του Θεού» του John Pielmeier. Το έργο του σύγχρονου αμερικανού συγγραφέα, φέρνει στην επιφάνεια ερωτήματα που αφορούν την πίστη και την αμφιβολία.
«Κωμωδία μιας άλλης εποχής». Το γνωστό έργο του Αρμπούζωφ, παρουσιάζει την ι-στορία ένός ζεύγους ώριμης ηλικίας, των οποίων η συνάντηση αναπτερώνει την ελπίδα για μία σχέση που δεν έχει να κάνει με τις συμβατικότητες του χρόνου.
Επίσης σκηνοθέτησε τα έργα: «Σοράχ ο Μάγος» και «Πάρτυ με την Εύα» του Λεωνίδα Τσίπη και «Η φωνή της πεταλούδας» του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου.

Leave a comment

Αφήστε το μήνυμα σας!

ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑ

  •   Η PEOPLE ENTERTAINMENT GROUP ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ Cats Ένα από τα διασημότερα μιούζικαλ όλων των εποχών,τον Απρίλιο στην Αθήνα!* το έχουν
    Read More
  • Σαν σήμερα στις 17 Απριλίου του 1960 έφυγε από τη ζωή άδικα και αναπάντεχα, ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες όλων
    Read More
  • Κυριακή, 22 Απριλίου…Το εξωτικό White Monkey μπαίνει στην κάψουλα του χρόνου και παρουσιάζει ένα μοναδικό ALL DAY ROCK & ROLL
    Read More
  • ΜΠΛΕ Παρασκευή 27 Απριλίου Σταυρός του Νότου Κεντρική Σκηνή O Σταυρός του Νότου, έχοντας κλείσει τα 20 χρόνια του και
    Read More

ΤΟ ROCKANDROLL.GR ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑς ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ Α.Ο.

banner300x250

ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΑΣΘΕΝΩΝ

17761709 10154264252716345 1297825640 o

Facebook

dj party

Ο ΤΟΙΧΟΣ ΤΟΥ ELVIS ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!

ELVIS WALL